Çanakkale Şehitleri İle İlgili Şiirler

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 3 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    Çanakkale Geçilmez- Çanakale Destanı. Şiiri

    Bir millet dirilmişti, tek parola vatandı
    Masmavi olan deniz, al kanlara boyandı
    Etten kale ördüler hepsi taze civandı
    Muharebe meydanı, sanki döndü mahşere
    Çanakkale geçilmez, koştuk büyük zafere

    Topraklar dile gelse, ah konuşsa şu taşlar
    Nidalarda tekbirler, gökte ağladı kuşlar
    Kol bacaklar kopmuştu, yerde vücutsuz başlar
    Şahadete ermişti, kan dolmuştu miğfere
    Çanakkale geçilmez, koştuk büyük zafere

    İman gücü göğsünde, koca Seyit onbaşı
    Sürdü ağır gülleyi, düşmanın bitti işi
    Muzaffer ordumuzun, onurla dikti başı
    İnanmış cengaverler, indi yattı sipere
    Çanakkale geçilmez, koştuk büyük zafere

    Nusrat mayın gemisi, mayın döşedi vurdu
    Yedi düvel saldırdı, lakin pes etti durdu
    İngilizler şaşkındı, şahlandı bizim ordu
    Çünkü büyük bir görev, verilmişti nefere
    Çanakkale geçilmez, koştuk büyük zafere

    Anafartalar yandı, artık kalmadı mecal
    Akan şehit kanına, göklerde indi hilal
    Atam emir vermişti, ya ölüm ya istiklal
    İki yüz eli üç bin, şehit girdi makbere
    Çanakkale geçilmez, koştuk büyük zafere

    Artık şanlı ordumuz, başarıyı tatmıştı
    Düşmanın gemileri, birer birer batmıştı
    Anzaklar çaresizdi, Fransızlar bitmişti
    Mehmetçiğimin ünü, ulaştı bin bir yere
    Çanakkale geçilmez koştuk büyük zafere

    Kevseri der: kurtardı, yardım eyledi Allah
    Şefaat kani lütuf, eylesin Resulullah
    Artık zafer bizimdi, şükür elhamdülillah
    Bir tarih yazılmıştı, tek tek geçti deftere
    Çanakkale geçilmez, koştuk büyük zafere

    Aşık Kevseri


    18 Mart Çanakkale


    Kükrüyor tepeden,
    Mustafa Kemal ATATÜRK.
    Vatanıma ayak basacaksa düşman,
    Püskürteceğiz düşmanı.
    En son nefer ölünceğe kadar,
    Dövüşeceksiniz aslanlar,
    Görecek bütün dünya,
    Ne aslanlar doğurmuşlar
    Bu topraklar.


    Bir Yolcuya

    Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın
    Bu toprak, bir devrin battığı yerdir.
    Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın
    Bir vatan kalbinin attığı yerdir.

    Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda
    Gördüğün bu tümsek, Anadolu'nda
    İstiklal uğrunda, namus yolunda
    Can veren Mehmet'in yattığı yerdir.

    Bu tümsek, koparken büyük zelzele,
    Son vatan parçası geçerken ele,
    Mehmed'in düşmanı boğduğu sele
    Mübarek kanının akıttığı yerdir.

    Düşün ki, haşr olan kan, kemik eti
    Yaptığı bu tümsek, amansız çetin
    Bir harbin sonunda bütün milletin
    Hürriyet zevkini tattığı yerdir.

    Necmettin Halil ONAN


    Çanakkale Şiir


    bir otobüse bindim
    gidiyorum Çanakkale

    bir kadın sordu
    yolculuk nereye
    Çanakkale ye Çanakkale ye

    kimin var orda
    kimsem yok
    can dostlarım var

    yazıktır sana gitme
    yazıktır sana gitme
    şehitler için gideceğim


    18 Mart Çanakkale Şiiri

    Bulutlar sarmıştı her yanı,
    Kapkara bir geceydi,
    Yağmur,bardaktan boşalırcasına,
    Sağnak gibi yağıyordu,
    Yedi düvelin gemilerinden yükselen,
    Top,tüfek sesleri,
    Her yanı inletiyordu,
    Mustafa Kemalin askerleri,
    Aslanlar gibi dövüşüyordu,
    Ve Çanakkale kahramanca,
    Düşmana selam veriyordu,

    Kükrüyordu tepeden,
    Mustafa Kemal,
    Vatanıma ayak basacaksa düşman,
    Yaşamanın ne gereği var,
    En son nefer ölünceye kadar,
    Dövüşeceksiniz aslanlar,
    Görecek bütün dünya,
    Ne aslanlar doğururmuş,
    Emineler,Hatçeler,Ayşeler,Fatmalar.

    Ali Osman Yılmaz


    Çanakkale Destanı Şiiri

    Bir destan yazılmıştı, Çanakkale isminde,
    Bin dokuz yüz on beşin, Mart'ın on sekizinde.
    O bir destan değildi, masal sayılır destan,
    Ölüm kalım savaşı, kurtuluştu kaostan.
    Bu savaş milletimin, varlık yokluk savaşı,
    Savaşan Mehmetçiğin, koltuğundaydı başı.
    Üşüştü başımıza, dünyanın yabanisi,
    Her birisi sanki de, cehennem zebanisi.
    Mahşeri aratmıştı, o günde Çanakkale,
    Kurdular her cephede, etten, yürekten kale.
    Haçlı haçın altında, hedef almış hilali
    Geldiyse de top yekun, yaşadı izmihlali.
    Bir mühür basılmıştı, dünyanın tarihine
    Kim ki şehit düşmezse, küserdi talihine.
    Düğüne gider gibi, gittiler şahadete,
    Koştular seve seve, en büyük ibadete.
    Vatan uğrunda canlar, fedadır birer birer
    Şehittir o yiğitler, ölmezler diridirler,
    Cephedeydi neferi, duadaydı hastalar,
    Kimi yetmiş den fazla, kimi çocuk yaştalar.
    Semadan yağmur gibi, yağıyorken kurşunlar,
    Sevindiler giderken, Allah'a kavuşanlar.
    Nerde mal mülk sevdası, canlarından geçtiler
    Kurşun kurşun, şehadet şerbetini içtiler.
    Ne Yâr var akıllarda, nede çocuk hayali,
    Hedef tek, canı verip, yüceltmekti hilali.
    Birkaç gazisi kalan, tek savaştır cihanda,
    Kanatlanıp uçtular, cennete hep bir anda.
    Toprak kan kustu o gün, denizler demir yuttu,
    Şehitleri O Nebi, kucağında uyuttu.
    Ne gerek mezar taşı, ne gerek ona mezar
    Bugün tarih onları, altın harflerle yazar.
    Namazsız ve Kur'an sız, düşse de bir yanına,
    Kefensiz, kanlı yelek, şahittir imanına.
    Bir damla şehit kanı, bütün dünyaya değer,
    Bir toprak parçasıdır, vatan değilse eğer.
    Kurtarıp boğazları, şehadete erdiler,
    Dünyaya yiğitliğin, bir dersini verdiler.
    Gafiller ucuz sandı,oysa paha biçilmez
    Sonunda anladılar, Çanakkale geçilmez.
    Vatana göz dikenler, azdırdıkça azdılar,
    Aslanlar savunmanın, destanını yazdılar.
    Okusun bütün dünya, oturup ezberlesin,
    Artık ininden çıkıp,yurduma göz dikmesin
    Bu vatanın evladı, kurbandır toprağına,
    Çakallar rüzgar olsa, değemez yaprağına.
    Bir Hilal ki bağrında, yaşatır bu milleti,
    Binlerce güneş feda, yaşasın Türk Devleti.

    Kasım KAPLAN
     



Sayfayı Paylaş