Çanakkale Savaşı İle İlgili Şiir Arşivi

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 14 Mart 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Çanakkale Geçilmez

    Çanakkale dediğin manasızdır sanma sen
    Ordaki şehitlerdir tarihlere şan veren
    Vatan toprağı için can ile serden geçen
    Korkuyor bu kafirler tüyleri diken diken

    Su üstü mayın dolu nusret toplar mayını
    Bir yandan Elizabeth düşünüyor canını
    Komayacağız yerde şehitlerin kanını
    Korku bilmez bu millet artıracak şanını

    Mehmedoğlu Seyyid'in mermiyi kaldırışı
    Dünya durdu, dönmüyor seyreyliyor yarışı
    Anlayacak kafirler bucağı ve karışı
    Türküm başkaldırdı ki zaferdir haykırışı

    Gaza, cihad nasib et Türk milletine ya Rab!
    Anzak, Hindu, İngiliz... Hepsi harab ve bitab
    Her renk, her dil, her kıta bilsin ki bu kutlu ab
    Çanakkale suyu bu ne Rum dinler ne Arab

    Anafarta, Dardanos, Boğalı, Seddülbahir
    Türktedir bu topraklar dünyada evvel ahir
    Kayboldu İngilizler bilinmiyor nerdedir
    'Çanakkale Geçilmez' bu da açık gerçektir

    Samet Mehmet Bora


    Zafer Türküsü


    Yaşamaz ölümü göze almayan,
    Zafer, göz yummadan koşana gider.
    Bayrağa kanının alı çalmayan,
    Gözyaşı boşana boşana gider!

    Kazanmak istersen sen de zaferi,
    Gürleyen sesinle doldur gökleri,
    Zafer dedikleri kahraman peri,
    Susandan kaçar da coşana gider.

    Bu yolda herkes bir, ey delikanlı,
    Diriler şerefli, ölüler şanlı!
    Yurt için dövüşen başı dumanlı,
    Her zaman bu şandan, o şana gider.

    Faruk Nafiz ÇAMLIBEL


    Çanakkale

    Gün geçmiş,yıl geçmiş ne yazar.
    Her karış torağında bin,şehit bir mezar.
    Yeryüzünde yaşadıkça,tek dişi canavar.
    Türk milleti aynı destanı yine yazar.

    Sen rahat uyu ey şanlı şehit.
    Gölgesinde gölgelen al bayrağın.
    Hangi kem göz sana edebilir nazar.
    Türk milleti aynı destanı yine yazar.

    Yedi cihana yeter yazdığın destan.
    Gök kubbe ay,yıldız sana verir selam.
    Çanakkaleyi düşmana yaptınya mezar.
    Türk milleti aynı destanı yine yazar.

    Dünya döndükçe Çanakkale yine geçilmez.
    Kanınla suladın toprağı hangi canlı seni bilmez.
    Sen yazdın cihana şanlı tarihi artık kim bozar.
    Türk milleti aynı destanı yine yazar.

    Şefik Aydemir


    Çanakkale Destanı


    Bir destan yazılmıştı, Çanakkale isminde,
    Bin dokuz yüz on beşin, Mart’ın on sekizinde.
    O bir destan değildi, masal sayılır destan,
    Ölüm kalım savaşı, kurtuluştu kaostan.
    Bu savaş milletimin, varlık yokluk savaşı,
    Savaşan Mehmetçiğin, koltuğundaydı başı.
    Üşüştü başımıza, dünyanın yabanisi,
    Her birisi sanki de, cehennem zebanisi.
    Mahşeri aratmıştı, o günde Çanakkale,
    Kurdular her cephede, etten, yürekten kale.
    Haçlı haçın altında, hedef almış hilali
    Geldiyse de top yekun, yaşadı izmihlali.
    Bir mühür basılmıştı, dünyanın tarihine
    Kim ki şehit düşmezse, küserdi talihine.
    Düğüne gider gibi, gittiler şahadete,
    Koştular seve seve, en büyük ibadete.
    Vatan uğrunda canlar, fedadır birer birer
    Şehittir o yiğitler, ölmezler diridirler,
    Cephedeydi neferi, duadaydı hastalar,
    Kimi yetmiş den fazla, kimi çocuk yaştalar.
    Semadan yağmur gibi, yağıyorken kurşunlar,
    Sevindiler giderken, Allah’a kavuşanlar.
    Nerde mal mülk sevdası, canlarından geçtiler
    Kurşun kurşun, şehadet şerbetini içtiler.
    Ne Yâr var akıllarda, nede çocuk hayali,
    Hedef tek, canı verip, yüceltmekti hilali.
    Birkaç gazisi kalan, tek savaştır cihanda,
    Kanatlanıp uçtular, cennete hep bir anda.
    Toprak kan kustu o gün, denizler demir yuttu,
    Şehitleri O Nebi, kucağında uyuttu.
    Ne gerek mezar taşı, ne gerek ona mezar
    Bugün tarih onları, altın harflerle yazar.
    Namazsız ve Kur’an sız, düşse de bir yanına,
    Kefensiz, kanlı yelek, şahittir imanına.
    Bir damla şehit kanı, bütün dünyaya değer,
    Bir toprak parçasıdır, vatan değilse eğer.
    Kurtarıp boğazları, şehadete erdiler,
    Dünyaya yiğitliğin, bir dersini verdiler.
    Gafiller ucuz sandı,oysa paha biçilmez
    Sonunda anladılar, Çanakkale geçilmez.
    Vatana göz dikenler, azdırdıkça azdılar,
    Aslanlar savunmanın, destanını yazdılar.
    Okusun bütün dünya, oturup ezberlesin,
    Artık ininden çıkıp,yurduma göz dikmesin
    Bu vatanın evladı, kurbandır toprağına,
    Çakallar rüzgar olsa, değemez yaprağına.
    Bir Hilal ki bağrında, yaşatır bu milleti,
    Binlerce güneş feda, yaşasın Türk Devleti.

    Kasım KAPLAN


    Çanakkale Destanı (2)

    Yıl 1915
    18'indeyiz Martın.
    Kendine gel biraz!
    Pek tekin değildi Çanakkale'nin suyu,
    Geçilmez bu boğaz...
    Geçilmez bu boğaz...
    Bizi
    Ne topun yıldırır,
    Ne kurşunun.
    Çünkü artık
    Başladı cengimiz.
    Er meydanında bulunmaz dengimiz...
    Sen misin Mustafa Kemal'im ileri diyen?
    İşte fırladık siperden.
    Sırtına yüklenmiş kahraman
    Seyit 276 kiloluk mermiyi,
    Koşuyor bataryasına ateşler içinden.
    Bu mermi denizlere gömecek Elizabet'i Buvet'i...
    Yanıyor bugün Anafartalar yanıyor,
    Denizler yanıyor,
    Dağlar yanıyor.
    Zafer bizimdir artık
    Düşman zırhlıları batıyor...
    Türk'üm,
    Muzaffer olarak doğmuşuz bir kere.
    Bir karış toprak uğruna Kimimiz şehit oluruz.
    Kimimiz gazi.
    Hiç değişmez bu yazı.
    Dünyada her yer geçilir belki
    Lâkin geçilmez Çanakkale Boğazı...

    Fahri ERSAVAŞ


    Çanakkale Şehidine

    Bir orduya bir bölükle,
    Boş karınla, boş tüfekle,
    Karşı duran yiğidim.
    Ey benim yalın ayak,
    Yama tutmaz libâs giyen şehidim.
    Aşsız, susuz düşmana saldırıpta,
    Aç karnından, kurşun yiyen şehidim.
    Düşmanın çiğnediği vatanda can,
    Bedenime yüktür, diyen şehidim.

    Senin candan ve cânandan,
    Yücede tuttuğun vatan,
    Kolyuğa pazarlanıyor.
    Sığıntılar başa geçti,
    Sahipler azarlanıyor.
    Parçalayıp bölmek için,
    Sinsice hızarlanıyor.

    Bizi adam belleyip,
    Emanet ettiğin yurt,
    Uğruna şehid olup,
    Bağrında yattığın yurt,
    Soysuzlar eline düştü,
    Kölelik yoluna düştü..

    Senin diktirmediğin,
    Bayraklar dikiliyor.
    Tüm temel değerlerim,
    Sırayla yıkılıyor,
    Hazan vurdu çınarı,
    Yapraklar dökülüyor..

    Biz uyurken düşmanlar,
    Etrafımızı sarmış.
    Meğerki içimizde,
    Nice Anzaklar varmış.
    Hilâlli maskelerle,
    Haçlı içime girmiş.

    Maskeli soysuzlara,
    Inananda hakkın var.
    Tek dişli canavara,
    Yamananda hakkın var.
    Yabancı bayraklarla,
    Gönenende hakkın var.

    Bizi affet demeye,
    Bunların yüzleri yok.
    Bunlar serapa kabuk,
    Bomboşlar, özleri yok.

    Affetme yiğidim, ihânetlerini,
    Can verdiklerini, verenlerin.
    İki elin yakalarında olsun, ahirette,
    Bayrağı kumaş,
    Vatanı toprak,
    Bağımsızlığı boş görenlerin..

    Ergenekon çevirdi, yine dört yanımızı,
    Demirdağları bulmak, borcumuzdur şehidim.
    Nevruz vakti, bu çemberden çıkmaya,
    Ateşle geçit delmek, borcumuzdur şehidim.
    Seni geçilmez eden, Çanakkale ruhunu,
    Silkinip, tekrar bulmak, borcumuzdur şehidim….

    İlhan Esen


    Mehmetçik Çanakkalede


    Şahittir boğazın iki yakası,
    Cihandan hesabı sordu Mehmetçik.
    Sırla dolu,binbir ibret vakası,
    Kanıyla,canıyla vardı Mehmetçik.

    Gelenler İstanbul düşüyle gezer,
    Nusretim,demirkap mayını dizer,
    Zırhlı gemileri parçalar,ezer,
    Zalimin aczini gördü Mehmetçik.

    Toplar,ölüm saçan gülleler atar,
    Şehit gençler,koyun koyuna yatar,
    Etrafta Cennetin kokusu tüter,
    Şehitlik düşüne erdi Mehmetçik.

    Allah Allah diyen aşkı dillerde,
    Süngü bellerinde,tüfek ellerde,
    Can pazarında,can kalır yollarda,
    İmanı yürekte kordu Mehmetçik.

    Ayağını örten çul ile çaput,
    Soğuktan korumaz yamalı kaput,
    Mezarı siperi,gerekmez tabut,
    Gül bahçesi gibi girdi Mehmetçik.

    Onyedi yaşında yedek subaylar,
    Hayatın baharı.selvidir boylar,
    Bu günü bekledi seneler,aylar,
    Sabırla,metanet serdi Mehmetçik.

    Bir yudum umutdu yürekte atan,
    Anafartalarda sevindi vatan,
    İşte ön sezgili,cesur komutan,
    Mustafa Kemalim derdi Mehmetçik.

    Yarbay Nail,Teğmen Arif coşunca,
    Binbaşım Mahmutla,Sabrim koşunca,
    Askerimde mangal yürek taşınca,
    İşgale geleni kırdı Mehmetçik.

    Cesarete simge Hakkı Binbaşı,
    Sırada Nazmiyle,Tahsin Yüzbaşı,
    İsmi gizli kalmış nice adaşı,
    Zulmün çemberini yardı Mehmetcik.

    Tefekkürle oldu ruhun bakımı,
    Sadakatin kalbe nurlu akımı,
    Destan yazdı,Yahya Çavuş takımı,
    Savaş alanında sırdı Mehmetçik.

    Mangası şehitti,kalmadı asker,
    Topun mermisini kaldırmak ister,
    Allahım bu gücü Seyitte göster,
    Düşmanı denizde vurdu Mehmetçik.

    Şahlandı askerim değmesin nazar,
    Gerçeği bilenler Almana kızar,
    Kadir,bu savaşta zerreyi yazar,
    Hepsini anlatmak zordu Mehmetçik.

    Kadir Kaya


    ÇANAKKALE


    1915'de kurtuldu çanakkale
    atatürk gitti kurtuldu çanakkale
    bu güzel yurdu kurtardı çanakkale
    istiklali kazandı çanakkale

    bir değil bin şehit var burada
    bağımsızlığı bekleyen bin şehit
    çanakkaleyi kurtardı
    yunanlılara düşman oldu
    bu güzel çanakkale

    çanakkale korkmadı
    bayrağına sarıldı
    bu vatanı kurtardı
    teşekkürler çanakkale


    Türkün geçit vermez kalesidir Çanakkale

    Bir destanın adıdır Çanakkale
    Ateşle imtihandır Çanakkale
    Tarihte destandır Çanakkale
    Düşmana mezardır Çanakkale

    Türkün şerefidir bu Çanakkale
    Kurşunların sevdası Çanakkale
    Ateşe karşı imandır Çanakkale
    Haçlıya ölümdür bu Çanakkale

    Şehitlere mezardır Çanakkale
    Yamyamlara derstir Çanakkale
    Canavarlara derstir Çanakkale
    En büyük destandır Çanakkale

    Kınalı kuzuların yattığı yer Çanakkale
    Seyit onbaşıların güçüdür Çanakkale
    Yahya çavuşların savaşıdır Çanakkale
    Türkün kaderini yazıldığı yer Çanakkale

    Düşmana yol vermeyen sudur Çanakkale
    Çelikten kaleyi yutan yerdir Çanakkale
    Haçlıya tarihi büyük derstir Çanakkale
    Türkün geçit vermez kalesidir Çanakkale

    Halil Çolak


    Çanakkale Askeri


    Adına binlerce destan yazılan
    Yıllar sonra bir bir anılan
    Toprağına taşına yazılan
    Çanakkale mi şehit,şehit mi Çanakkale

    Adım adım koşan asker
    Düşmanını yenen asker
    Vatanını seven asker
    Çanakkale mi şehit,şehit mi Çanakkale

    Tüm dünya'ya örnek asker
    Komutanıyla yürek asker
    Vatan millet diyen asker
    Çanakkale mi şehit,şehit mi Çanakkale

    Çanakkale geçilir mi sandın
    Topuna tüfeğine mi kandın
    Türk'ü yenilir mi sandın
    Çanakkale mi şehit,şehit mi Çanakkale

    Al bayrakla koşan asker
    Ölüm emrini alan asker
    Yaralı düşmanı saran asker
    Çanakkale mi şehit,şehit mi Çanakkale

    Bu destan anlatılmaz yaşanır
    Bu şehitler unutulmaz anılır
    Koca Seyit Bismillah der kaldırır
    Çanakkale mi şehit,şehit mi Çanakkale

    Ramazan Bilgin Çelik


    18 Mart Çanakkale Şiiri

    Bulutlar sarmıştı her yanı,
    Kapkara bir geceydi,
    Yağmur,bardaktan boşalırcasına,
    Sağnak gibi yağıyordu,
    Yedi düvelin gemilerinden yükselen,
    Top,tüfek sesleri,
    Her yanı inletiyordu,
    Mustafa Kemalin askerleri,
    Aslanlar gibi dövüşüyordu,
    Ve Çanakkale kahramanca,
    Düşmana selam veriyordu,

    Kükrüyordu tepeden,
    Mustafa Kemal,
    Vatanıma ayak basacaksa düşman,
    Yaşamanın ne gereği var,
    En son nefer ölünceye kadar,
    Dövüşeceksiniz aslanlar,
    Görecek bütün dünya,
    Ne aslanlar doğururmuş,
    Emineler,Hatçeler,Ayşeler,Fatmalar.

    Ali Osman Yılmaz
     



Sayfayı Paylaş