Blaise Pascal Sözleri

Konusu 'Diğer Mesajlar' forumundadır ve Seçkin tarafından 24 Haziran 2015 başlatılmıştır.

  1. Seçkin Well-Known Member


    Bana filozofların değil, peygamberlerin haber verdiği Allah gerek.

    Bir yapıt oluştururken en son bulduğumuz şey, en başa neyin konulması gerektiğidir.

    Çok büyük bir ihtimalle, bir gemiye kaptan olarak, o gemide doğmuş birini seçmeyiz.

    Düşünce gücümüz arttıkça, özgür insanların çoğaldığını görürüz. Basit insanlar, kişiler arasında bir ayrım görmezler.

    Eğer herkes dost sandığı kimselerin bir de kendi arkasından söylemiş olduklarını duysaydı, dünyada pek az dost kalırdı.

    Genellikle, başkalarının bulduğu nedenlerdense kendi bulduğumuz nedenlerle daha kolay ikna oluruz.

    Görmek isteyenler için yeterince ışık, istemeyenler için yeterince karanlık vardır.

    Halimiz gerçekten mutluluk verici olsaydı, kendimizi onun hakkında düşünmekten alıkoyma gereği duymazdık.

    Her seçim bir vazgeçiştir.

    İnsanın felaketi, sessizce odasında, ait olduğu yer olan odasında oturmak istememesinden gelir.

    Kendileri hiç de hayranlık uyandırmayan şeylerin benzerlerini sunup yönetimin ilgisini çeken resim sanatı ne büyük bir kendini beğenmişlik.

    Kuvvete dayanmayan adalet aciz, adalete dayanmayan kuvvet zalimdir.

    Ölüme, yoksulluğa, bilgisizliğe çare bulamayan insanlar, mutlu olmak için bunları hiç düşünmemek gerektiğini anladılar.

    Papağan, temiz de olsa gagasını siler.

    Şairlerin, sevgiyi kör olarak göstermeye hiç hakları yoktur: sevginin gözündeki bağ çıkarılmalı ve görme gücü bundan böyle ona geri verilebilmelidir.

    Şöhret o kadar tatlıdır ki, onunla ilgili olması kaydıyla, herşeyi severiz ölümü bile.

    Tanrı’yı tanımak ve O’nu sevmek arasında ne çok fark vardır.

    Yasama güçsüzleşince, ahlak dejenere olur.
     



Sayfayı Paylaş