Bir şarkı Duydum Bir Masal Şiir

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 1 Şubat 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Bir şarkı Duydum Bir Masal

    Özneler yüklemlerle uyumsuz…
    Kim ne anlar söylenilenlerden?
    Yaşamaya dair kim ne söyler?


    Yorulmadan tükenmeden koşuyorum her atılan adımla geleceğe.
    Ve geçmişim beynimi buğulaştırırken
    Soruyorum sorgusuz şafağa:
    - Aydınlattın mı aydınlığı?
    - Karanlık bir damla mıydım ufkunda?
    “ Sevdin mi ? “ diyorum kendi kendime.
    “ Yaşadın mı? Yaşattın mı? “
    Susuyorum…


    O an’ı yaşamak isterdim oysa.
    Yakalamak isterdim “ Güneş’i “ yeniden.
    Ve varım demeye zaman – kollamak.
    Yıldızların uykusunda
    Toplamak sevinçleri…
    Ve bir iş çıkışı yorgunluğunda
    Akşamla yankılanıyordu ayak seslerim.
    Anlam veremiyordum bazen bu gidişe.
    Çekip – Gitme ‘ler anlamsızlığıyla yoğurmuştu hayatı.
    Ne “ Güneş “ sadık kalmıştı geceye
    Ne de “ Ay “ bir mısra olabilmişti şairin kaleminde…
    Yine karanlıklar bekleyişlerde!
    Sahilin uzanışında bir sitem!


    Yine de matem dağılmıyordu etrafa.
    Karamsarlığım
    Hafiften titretiyordu kalemimi.
    Nedenim yoktu artık hayatta.
    Ölmek için;
    Ya hayat sonunu bekleyecektim
    Ya da intihar suyunu…
    Kayıp her gecede kaybediyorum buğulu benliğimi.
    Ve de ben yalnızken;
    Kalabalık caddeler…
     



Sayfayı Paylaş