Bir insan anlamadı bizi

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve abdulkadir tarafından 27 Temmuz 2008 başlatılmıştır.

  1. abdulkadir Well-Known Member


    “Bu yıl Mekke’deyiz” dedi Peygamber ,

    Kalktık bir kere , ya kılıç ya zafer ,

    Dört koldan girdik şehre , birer birer .

    Bir âsâ devirdi putları , teker teker .

    Kâbe bizim , işte devrim , “lâ ilâhe illallah , lehü’l hamd “ dedik .

    Taş heykeller bile anladı da , bir , insan anlamadı bizi .



    “Bilmiyorum , belki çıkamam bir daha buraya ,

    İşte sırtım , hakkı olan gelsin almaya” ,

    “Hazırlan” dedi Cibril , karardı mehtâb ,

    Geride birkaç kab ve bir Kitâb .

    “Hayır , gidemezsin , kim gitti derse vurun” ,

    “Hayy u lâ yemût’tur Yaratan , yerinize oturun”



    “Refik-i âlâ” dedik , “âlemlere rahmet” dedik , “bu âhirdi” dedik .

    Kara toprak bile anladı da , bir , insan anlamadı bizi .



    İşte bilekler , işte yürekler , bir de anam , atam ,

    Cehar yâr Güzin , dost oldu , dört güzel adam ,

    “Ebûbekir” dedik , “Ömer” dedik , “Ali” dedik , “Osman” dedik ,

    Yürekler bile anladı da , bir , insan anlamadı bizi .

    Alıntı
     



Sayfayı Paylaş