Benim Nefsim....

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve abdulkadir tarafından 10 Aralık 2008 başlatılmıştır.

  1. abdulkadir Well-Known Member


    BENİM NEFSİM

    Ruhuma bir kefen bezi yeter de,
    Yetmez aç nefsime sırma ve ipek.
    Çare yok,yüzünden düştüğüm derde;
    Yesem de "toprakla karışık kepek..."

    Güneşle bir tutsam girmez hizaya;
    Dar bulur,sığmam der,dipsiz fezaya.
    Kuyruk sallar,sonra hırla ezaya;
    Benim nefsim,benim nefsim ne köpek!...

    Necip Fazıl Kısakürek (1972)
     



Sayfayı Paylaş