Ben Susarken De Sevdim Seni Şiir

Konusu 'Aşk Şiirleri' forumundadır ve CAN tarafından 20 Mayıs 2016 başlatılmıştır.

  1. CAN Well-Known Member


    Kılıca kesti kalem
    Ve dokundu bazı yüreklere …
    Haddi aştı aşk,
    Uçurumlar eklendi uçsuzluğumuza …
    Ceplerinde taşıdığın çakıl taşları kadardı oysa,
    aşka dair korkuların …
    Ben sana bir adım geldikçe,
    Sen hep bir adım kaçtın kendine …
    İşte hüznümün çıplak resmi gözlerinde,
    Üşümüşsün yine,
    Aynadaki suretin oyunlar oynuyor sana
    İçindeki seni buldurmamak için …
    Özlediysen sus,
    Çünkü ben susarken de sevdim seni …

    Olmazlarla çıktığımız her yolda
    Hiçler yuva kurdu ellerimize,
    Zamana çaldırdığın öykümüzde
    Yarım kalıp susmayı seçtin …
    İtildiğim kuyulara
    Kendimce bir düşmekti istediğim …
    Beni şehirlerce uzağına ittin;
    Şimdiyse girdaplarıma düşüyorsun kendince,
    Bir itenin bile yok …
    Çünkü ittiğin hep bendim,
    Düştün mü, öyleyse sus;
    Çünkü ben susarken de sevdim seni …

    Diz kanamalı çocukluğunun
    acılarından renksiz belki
    bu aşkın acı rengi …
    Ve kanamadan da acıtabiliyor canını …
    Biliyorum,
    Geceleri gündüzleri için ayakta bu kentin,
    Bense İstanbul’um için fatih …
    şehrin bütün giriş çıkışlarında bekletirken
    eylül kaçağı gözlerini,
    Elasını sildiğimi sanıyorsun yüreğimden …
    Yağmurlara ıslattığın hüznüne bir veda uyduruyorum,
    Eksik şairliğimin titrek cümlelerinde …
    ‘’ Bir dönüş için kaç gidiş gerek ‘’ bakma artık gözlerime,
    Ceplerimde üç gidiş susmuş,
    dönüyorum ... sus ve bekle;
    çünkü ben susarken de sevdim seni ...

    Kimse acıtamadı Canımı senin gibi...
    Hiçbirşey yıkmadı Sessiz Gidişlerin gibi...
     



Sayfayı Paylaş