Ben Büyüdüm Babam Şiiri

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 8 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    BEN BÜYÜDÜM BABAM

    Babam...ben büyüdüm mü?
    Hani ben daha çocuktum,
    Hani aklım ermezdi hayatın işine?
    Babam...sahi ben büyüdüm mü?
    Niye yok şimdi omuzların,
    Hani nerde ağladığımda yanaklarıma
    değen dudakların?

    Babam...niye taktın ki o kuşağı belime,
    Niye baktın ki öyle öksüz öksüz?
    Hani ben çocuktum babam,
    Hani beni vermiyecektin hoyratlara?
    Hani hiç boynumu bükemeyecekti kimse?
    Hani hep yad kalacaktım büzülü
    dudaklara?

    Babam...ben büyüdüm mü?
    Yani şimdi ellerin olmayacak mı,
    Yani bir daha ellerin saçlarımı
    taramayacak mı?
    Gözlerime bakan gözlerin,
    Gecelerimi aydınlatmayacak mı babam?
    Babam...de hele kurbanın olam;
    Yazgısı bu mudur gelinciğin,
    Kör kuyulara yollanmak mıdır babam?
    Beşiklerde beleyip, ninnilerle büyütmek,
    Sonra da değirmende öğütmek midir?

    Babam...büyüdüm mü ben?
    Büyümek horlanmak mıdır,
    Büyümek ateşler içinde korlanmak mıdır?
    Babam...ben büyüdüm.
    Acılarımdan koca bir dağ oldum.
    Bağrından balta yemiş çınar oldum,
    Göz vanası bozulmuş pınar oldum babam!..
    Baba...biliyorum büyüdüm,
    Büyüdük çe öldüm babam...öldüm!

    Lütfi YILDIZ
     



Sayfayı Paylaş