Az Kalsın Haykıracaktım Şiir

Konusu 'Aşk Şiirleri' forumundadır ve CAN tarafından 20 Mayıs 2016 başlatılmıştır.

  1. CAN Well-Known Member


    Az Kalsın Haykıracaktım!

    adın ateş oldu
    rengin alev
    ucundan tutuyordun yüreğimin
    dayanamadım sevdana
    tutuştum

    sözümüz vardı oysa
    yanmayacaktım

    hatıralardaki sevişmeler çeldi aklımı
    susmak zamanı dediler
    bir duvar köşesine sindim
    ve
    sustum
    bakarken doyumsuz o gözlerine
    deliriyordum

    insan yalnız yağmurda ıslanır sanardık oysa
    gözyaşımdan ıslanıyordum

    deniz miydi ?
    dalgalar mıydı ? sabırsız olan bilmem
    zamansız seslenişin elveda habercisi
    derin mi derindi bu sevda
    çimdiklenmiş yüreğimin acısıyla
    dudakların dokunurdu dudaklarıma
    gençliğimiz kanardı inceden inceden
    bir yan cennet
    bir yan cehennem

    uzaklarda bir hicaz
    ellerimde kesikler
    ne seni anlatıyordu bu öykü
    ne beni
    ne sen daldın gözlerimin karasına
    ne ben
    ve bir daha
    ne sen dokunabilecektin saçlarıma
    ne de ben sarılabilecektim sana

    şiirler yetmedi seni anlatmaya !
    kış isen
    ayaz isen
    sevgisizsen
    gelme
    ne sen bölük pörçük bölün
    ne de ben bölüneyim bin parçaya

    aşk
    iki uçlu keskin kılıç
    ne yandan tutsak
    saplanırdı avuçlarımıza

    hiç bir şey eksik değildi oysa
    bilmem ki nesini beceremedik
    bu aşkın
    nesini?
     



Sayfayı Paylaş