Asperger Sendromu Belirtileri, Tedavisi

Konusu 'Psikiyatri' forumundadır ve elif tarafından 29 Nisan 2011 başlatılmıştır.

  1. elif Moderator


    Asperger Sendromu Belirtileri, Tedavisi
    Asperger sendromunun teşhisi genellikle okul öncesi dönemde koyulmaktadır. Hastalığın yarattığı zorluklar okula başlama ile kendini göstermeye başlar. Tanımlamalara göre bu durumdaki çocukların aktivitelerinde bir zorluk olmamasına rağmen garip olarak adlandırılmışlardır.

    Asperger sendromu etkisindeki kişi çevre ile etkileşime girmek isterler ancak, yanlış ve uygunsuz yaklaşımları nedeniyle tepki görürler. Genellikle ukalalık ve sabit fikirlilik mevcut olduğundan, empati yoksunlupundan toplumdan itilirler.

    Asperger sendromlu çocuk benmerkezciliği aşırı şekilde yaşar. Diğer insanların duygu, düşünce ve beklentilerini algılayamaz. Bu benmerkezcilik bilerek ve istenerek yapılan bir davranış biçii değildir, ancak toplumun sorunu algılaması güç olduğundan ilişkilerini etkiler. İnsanların duygularını tahmin edip, empati kuramaması nedeniyle çoğunlukla duygusuzluk ile suçlanırlar.

    Hastaların büyük çoğunluğu salt doğru söyler, çünkü yalan söylemeyi beceremezler. Toplumsal normları algılamakta zorluk yaşarlar. Doğru yerde doğru cümleleri kurmakta sorun yaşarlar. Kendi yaş gruplarından çok büyük ya da küçüklerle ilişkileri daha güçlüdür. Bazıları yetişkinlerden hoşlanmaz ve çatışmaya girer. Asperger sendromlu çocukların büyük çoğunluğu zaman ilerledikçe garip ve farklı olduklarını anlarlar.

    Özel ilgi alanları ve hobileri vardır. Ancak bu ilgiler tek şeye yöneliktir ve o ilgi alanı için çok fazla zaman ve emek harcanır. Hobisi nedeniyle çevresine vakit ayırmaz, bu da sosyal aktivitelerinin gelişmemesine neden olur. Zaman geçtikçe birden fazla ilgi alanı edinebilirler. Bu ilgi alanları genellikle çok rastlanmayan, farklı ve spesifik konulardır.turkeyarena.net Asperger sendromu olan kız çocukları erkeklere oranla daha ilgisizdir. Ezbere yönelik birikimleri vardır.

    Konuşmakta sorun yaşarlar. Mecazları algılayamaz, sesine tonlama veremez ve vurguları doğru biçimde kullanamazlar. Tutuk olmamasına rağmen daha yavaşve kısıtlı kelimelerle konuşurlar. Sesin şiddetiniayarlamakta başarılı olamazlar.
     



Sayfayı Paylaş