Ama Utanıyorum Şiir

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 1 Şubat 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    Ama Utanıyorum!

    Kalemim yok bu gece, sadece gözyaşlarım
    Onlar yazacaklar beni ve bizi.
    Ağlamak istiyorum kana kana.
    İçindekileri dökmek istiyorum.
    Ama utanıyorum.

    Çağırmak istiyorum seni yanıma.
    Titrek ve ürkek sesimle.
    Yalvara yalvara, ağlaya ağlaya.
    Benimle bir ömür geçir diye.
    Ama utanıyorum.

    Paylaşmak istiyorum sensizliğimi.
    Odam bomboş, yanım bomboş.
    Yalnızım, masamda yerin hazır.
    Gel demem lazım, yüreğimle.
    Ama utanıyorum.

    Silsem de kesilmiyor göz yaşlarım.
    İradesi hükmü ben de değil.
    Bir tanem yanımda kal, mutlu olalım.
    Sen ve ben.
    Dilim söyleyecekte.
    Ama utanıyorum.

    Benzemez bir canlıya erkek ağlaması.
    Unuturuz ağlarken, benliğimizi kendimizi.
    O halde ben sana nasıl diyeyim.
    Ağlamayacağım bunları, anlatırken sana.
    Ama utanıyorum.

    Sabah oldu dinmez hala gözyaşım.
    Sigaralar oldu avuntu kül taşım.
    Kolyemdeki resmin hala uğur taşım.
    Yerlere fırlattım, kabir taşım.
    Söylemek istiyorum.
    Ama utanıyorum

    Kapanmaya başladı yaşlı gözlerim.
    Duyarsın birazdan sela sesini.
    Neden ölmüş mevta derlerse.
    Vasiyet ediyorum, sevmekten.
    Diyorum.
    Ama utanıyorum.

    Yazacaklar mezarıma gözyaşlarıyla gitti.
    Suya gerek yok, çünkü hala ağlıyor.
    Bir beyaz gül severdi sağlığında.
    Onu da koklayamadan gitti.
    Diyecekler.

    Ama utanmıyorum...

    04-11-2009 Çorlu
    Yılmaz BARITLI
     



Sayfayı Paylaş