Af Diliyorum Senden İşte! Özür Şiiri

Konusu 'Karışık Şiirler' forumundadır ve EjjeNNa tarafından 17 Ocak 2016 başlatılmıştır.

  1. EjjeNNa Administrator


    Af diliyorum senden işte!

    Nereye baksam "gel beni bul" diye haykırıyor aşk
    Takılıp gidiyorum ardından aşkın sesinin Ulaşmaya çalışırken o sese
    yakalamaya çalışırken; tökezliyorum her defasında ona giden yolda
    Düşüyorum

    Her düşüşten sonra yamalı bir sevda daha bırakıyorum ardımda

    Ve anlıyorum her defasında neden hep kaçtığımı sevdalarımı yaşamaktan

    Ve anlıyorum her defasında neden hep yarım bıraktığımı aşklarımı

    Ve anlıyorum her defasında kendime yasakladığım sevdalarım ve sevdayı
    yaşamamışlıklarım bitişleri görme cesareti yoksunluğundan başka birşey
    değil

    "Sonsuz ve ölümsüz aşk yoktur"

    Ama o ses
    Ahh o aşkın beni çağıran sesi yok mu?
    Tıkayamıyorum kulaklarımı artık
    "Bulduğumda yaşayacağım bu sefer" kararlılığı ile koşuyorum hep
    Düşüyorum

    En ufak bir sendelemede hemen yeni bir arayışa itiliyor yüreğim sonra bir
    yeni arayışa daha sonra bir yenisine daha
    Bu öyle bir kısırdöngü ki aynı anda çoğul sevdalar esiyor yüreğime;
    eşzamanlı aşklar yaşıyorum
    Fırtınayı bekleyen ben yetinmeye çalışıyorum rüzgârlarla
    Üselik çoğu rüzgâr bile değil ve aslında ben çoğunu en baştan anlıyorum
    kendimi kandırıyorum
    Ama gene de atıyorum aşkın ılık esen rüzgârlarına kendimi
    Sonu başından belli yarım yamalak sevdalar yaşıyorum
    Her yamalı aşktan sonra daha fazla artıyor açlığım daha fazla artıyor kana
    kana içme ihtiyacım

    Tekrar aşkı yaşamayı yasaklasam kendime eskisi gibi yarım bırakıp gitmeye
    karar versem???
    mi acaba?

    Ama hayır ben artık gerekirse boğulmak istiyorum sevda denizinde
    Sonları da yaşamak istiyorum artık

    Şimdilerdekilerde değil ama öncekiler önceki sevdalarımda hep ışıl ışıl
    gözler vardı
    sürekli düşünüldüğüm ve düşündüğüm arandığım ve aradığım çılgınca
    özlediğim ve özlendiğim bulutların üzerinde yaşıyormuşcasına yaşanan
    sevdalardı benimkiler
    Hep öyle kalsınlar istediğim için yarım bırakıldılar zaten
    İstemedim o ışıl ışıl gözlerin donuklaşmasını
    İstemedim telefonumun nadiren çalmasını
    İstemedim paranoyalarımla başbaşa kalmayı
    Korktum hep bitişlerin acımasızlığından

    Ey Aşk !
    Af diliyorum senden işte
    Çıksana artık karşıma savursana beni fırtınalarınla
     



Sayfayı Paylaş