10 Kasım Siirleri

Konusu 'En Güzel Şiirler' forumundadır ve SeçiL tarafından 6 Nisan 2016 başlatılmıştır.

  1. SeçiL Well-Known Member


    10 Kasım Şiiri

    10 Kasım günü
    Herkes üzülür
    Atatürk öldü diye
    Bütün millet toplandı
    Atatürk'ün cenazesine
    Atatürk'ün öldüğüne
    Kimse inanamadı
    Her 10 Kasım günü
    Bayraklar yarıya iner
    Herkes toplanır
    Saygı duruşu yapılır
    Bütün okullarda
    Atatürk anılır


    Mustafa Kemal'i Düşünüyorum


    Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
    Yeleleri alevden al bir ata binmiş
    Aşıyor yüce dağları, engin denizleri,
    Altın saçları dalgalanıyor rüzgârda,
    Işıl ışıl yanıyor mavi gözleri...

    Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
    Yanmış, yıkılmış savaş meydanlarında
    Destanlar yaratıyor cihanın görmediği
    Arkasından dağ dağ ordular geliyor
    Her askeri Mustafa Kemal gibi.

    Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
    Gelmiş geçmiş kahramanlara bedel
    Hükmediyor uçsuz bucaksız göklere.
    Al bir ata binmiş yalın kılıç
    Koşuyorlar zaferden zafere...

    Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
    Ölmemiş bir Kasım sabahı!
    Yine bizimle beraber her yerde.
    Yaşıyor dört köşesinde vatanın
    Yaşıyor damar damar yüreklerde.

    Mustafa Kemal'i düşünüyorum:
    Altın saçları dalgalanıyor rüzgârda,
    Mavi gözleri ışıl ışıl görüyorum.
    Uykularıma giriyor her gece.
    Elllerinden öpüyorum.

    Ü. Yaşar Oğuzcan


    Öğretmen Atatürk


    Yine derse giriyorsun Samsun kapısından
    Selâmlıyor, seviyor tek öğretmenini
    İl il, köy köy, can can
    Tüm Anavatan.

    Hemen başlıyor mutlu ders
    Erzurum'dan
    Sonra derinleşiyor volkan-öğütle
    Sivas'taki son oturumdan.

    Bütün memleket tek sınıf
    Bir yön bayrak, bir yön tan
    Öyle bir ödev veriyorsun ki öğretmenim
    Süngü-kalemle başlıyoruz Afyon'dan.

    Sınıfımız her an kutlu bir savaş
    Öğretiyor, eğitiyorsun Ankara'dan
    Hep birden söylüyoruz özgürlük türkümüzü
    Vatanın uzaklıkları kalkıyor da aradan.

    Mavi gözlerin hep barış barış
    Mavi yüceliğin hep duman duman
    Öyle alev alev bir ders ki
    Yanıyor, yanması gerektiğinde her düşman.

    Anlatış tadı, kıvam kıvam öz
    Son bölüm: İlk hedef, Dumlupınar'dan
    Kocatepe, yalnız coğrafya değil
    Dağ dağ ateş yağdırıyorsun her damla kandan

    Öpüyorsun hepimizi göz göz
    Şehitler birinci geldikçe hep destan destan.

    Yağmurlaşıyoruz er er Akdeniz'e
    Ektiklerini biçiyorsun İzmir yollarından
    Bir özgür meyva doğuyor Türklüğümüze
    Tattırıyorsun utku yemişi utku dallarından.

    Öğrenmeye son yok
    Cumhuriyet, bir ders aynı konudan
    Öğrendikçe özleşiyoruz da hep geçiyoruz
    Senin yarattığın vatan-kanıdan.

    Anlatıyorsun açık ve seçik
    Yıkılıyor her gölge fikir-kurşundan
    Dövüyorsun her yüreği örsünde devrimlerin
    Tümleniyor her eksik, yaratan vuruşundan.

    Yaşatarak öğretmek senin elinde
    Sonsuz ders, tek hayat, bize bayraktan
    Seni özledikçe bellemek güzel
    Fikir-toprak oldu vatan, gerçek topraktan.

    Sor bize her şeyi, konuşsun her öz
    Başlayı versin en zor imtihan
    Özgürlük güneşin ilk cevap, inan
    Ey vatan-sınıfta ey Ata-vatan!..

    İ. Zeki Burdurlu


    Atatürk Yazar


    Sordum seni;
    Dağına, taşına Türkiye'min,
    Herkes kendinden emin,
    Yükseldi gür sesler;
    Umutlar, sevgiler:
    O biziz, O bizleriz.
    Hepimiz bir parçayız
    Atatürk'ten,
    Bütün doğa,
    Atatürk'ü anar,
    Atatürk'ü şaşar.
    Herşeydir OTürkiyem'de.
    Göller, ırmaklar, ormanlar.
    İmza imza Atatürk yazar.

    M. Vasfi Saral


    Bir Tutkudur Mustafa Kemal


    Bir Tutkudur Mustafa Kemal;
    Nice sevdalara değişilmeyen.
    Yitirilmiş Kasımlarda açan umuttur,
    Bir baştır, vazgeçilmeyen...

    Bir Türküdür Mustafa Kemal;
    Suskun ağızlarda söyleşir, durur.
    Çaltıburnu'nda gözetir denizi.
    Köroğlu'nda bağdaş kurup oturur...

    Bir İnançtır Mustafa Kemal;
    Yurdun dört yönünde, bir çağdır yaşayan.
    Sarmış kollarıyla, çepçevre ulusu.
    Sakarya boylarından Akdeniz'e taşıyan...

    Bir Anlamdır Mustafa Kemal;
    Belkahve'den dürbünüyle seyrediyor İzmir'i.
    Özgürlük diyor, al atının üstünde,
    Kırıyor kılıcıyla, tutsak eden zinciri...

    Bir Bayraktır Mustafa Kemal;
    Çekilmiş kalelere, rüzgârda dalgalanan.
    Bozkırın bağrında yol alan kağnılara,
    Işık tutan, güç veren, yol bulan...

    Y. Doğan Ergeneli


    10 Kasım Türküsü


    Atatürk! Anıtkabir devrimlerini söyler
    Bozkır ovalarına, Erciyes'e, Ağrı'ya
    Ulusun egemen olduğunu
    Özgür olduğunu
    Haykıracağım haykıracağım işte
    Senin sustuğunca!

    Yolunda yürüyeceğim Atatürk;
    Ana baba oğul kız
    Dere tepe bucak köy
    Yeryüzü yaşamalarımla değil
    Oralarda, senin gittiğince!

    Atatürk, taşıyacağım
    Çanakkale'de, Sakarya'da, Çankaya'da, al al
    Senin taşıdığını;
    Yurdun gök ülküsü
    Dalgalanırken
    Senin bayrağını yücelteceğim.
    Senin çıktığınca.

    Fazıl Hüsnü Dağlarca


    Mustafa Kemal'ler Tükenmez


    Tükenir elbet gökte yıldız, denizde kum tükenir
    Bu vatan bu topraklar cömert
    Kutsal bir ateşim ki ben sönmez
    İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

    Ben de etten kemiktendim elbet
    Ben de bir gün geçecektim elbet
    İki Mustafa Kemal var iyi bilin
    Ben işte o ikincisi sonsuzlukta
    Ruh gibi bir şey görünmez
    İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

    Hep kardeşliğe bolluğa giden yolda
    Bilimin yapıcılığın aydınlığında
    Güzel düşünceler soyut fikirlerde ben
    Evrensel yepyeni buluşlarda
    Geriliği kovmuşum ben dönmez
    İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

    Başın mı dertte beni hatırla
    Duy beni en sıkıldığın an
    Baştan sona herşeyiyle bu vatan
    Sakın ağlamasın Kasım'larda Fatih'ler Kanunî'ler ölmez
    İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

    Halim Yağcıoğlu


    Ağlayalım Atatürk'e


    Ağlayalım Atatürk'e
    Bütün dünya kan ağladı
    Süleyman olmuştu mülke
    Geldi ecel, can ağladı

    Doğu batı cenup şimal
    Aman tanrı bu nasıl hal
    Atatürk'e erdi zeval
    Memur mebusan ağladı

    Atatürk'ün eserleri
    Söyleyecek bundan geri
    Bütün dünyanın her yeri
    Ah çekti, vatan ağladı

    Fabrikalar icat etti
    Atalığın ispat etti
    Varlığın Türke terketti
    Döndü çarh devran ağladı

    Bu ne kuvvet, bu ne kudret
    Var idi bunda bir hikmet
    Bütün Türkler İnön'İsmet
    Gözlerimiz kan ağladı

    Tren hattı tayyareler
    Tükler giydi hep kareler
    Semerkantla Buharalar
    İşitti her yan ağladı

    Siz sağ olun Türk gençleri
    Çalışanlar kalmaz geri
    Mareşalin askerleri
    Ordular tümen ağladı

    Zannetme ağlayan gülmez
    Aslan yatağı boş kalmaz
    Yalnız gidenler gelmez
    Her gelen insan ağladı

    Uzatma Veysel bu sözü
    Dayanmaz herkesin özü
    Koruyalım yurdumuzu
    Dost değil, düşman ağladı

    Aşık Veysel


    Mustafa Kemal'e Giden Yol


    Karşıda bir ışık, bir ümit yolu
    Kollarımı yarına güvenle açacağım,
    Karşıda bir ışık, bir ümit yolu
    Bırakın, Mustafa Kemal'e varacağım.

    Ellerimi uzatıyorum, daha ötede
    Son duraktan biraz daha ötede
    Gücümün kuvvetimin kesildiği yerde
    Karşıda Mustafa Kemal'i görüyorum;

    Gün geçer devir değişir
    En olmaz istekler biter,
    Bir ses bırakmaz kişiyi yerinde
    Mustafa Kemal'in sesi, "İleri" der.

    Boyuna yeniliğe, ileriye
    Boyuna en yüce gerçeklere doğru!
    Apaydınlık bir yoldasınız, bakın
    Karşıda Mustafa Kemal, Mustafa Kemal yolu

    Attığım her adımı biliyorum
    Yarın daha güzel, daha aydınlık!
    Nasıl durabilirim, Mustafa Kemal sesleniyor
    Uzattım ellerimi varıyorum.

    Yürüyorum, yılmadan yürüyorum
    -Karşıda bir ışık, bir ümit yolu-
    İşte, ışıklar içinde büyüyen
    Mustafa Kemal'i görüyorum

    Mustafa Canpolat


    Atatürk'ü Yitirmedik


    Yıllar
    Üst üste katlandıkça
    Acımasız uzadıkça
    Çelik mavisi gözlerinde
    Her geçen gün
    Işığını çoğalttıkça
    Güzel vatanımızı
    Kurtardığın anıldıkça
    Seni yitirmedik ki
    Dün olduğu gibi
    Bugün de aramızdasın her an
    Buna inan Ata'm
    Yüzyıllar da geçse aradan
    Sen her zaman anılan
    Kutsal bir kahramansın.

    Süleyman APAYDIN
     



Sayfayı Paylaş