10 Kasım Şiiri Kısa

Konusu 'İle İlgili Şiirler' forumundadır ve oguzturk tarafından 29 Aralık 2015 başlatılmıştır.

  1. oguzturk Administrator Staff Member


    10 Kasım Şiiri

    Yıl otuz sekiz on kasım perşembe
    Hatırdan çıkmayacak bir sonbahar
    Sarsılıyor istanbul yedi tepe,
    Yaman esmiş dolmabahçe de rüzgar.

    Gerçek olamaz olsa olsa bir düş
    Dokuzu beş geçeatatürk ölmüş
    Böyle toptan bir yasş nerede görülmüş
    Beraber ağlıyoruz kurtlar kuşlar

    Bu memlekete en çok hizmet eden
    Bu aşk ile dağlara gücü yeten
    On sekiz milyon omzunda giden
    Atam ankara sırtların da yatar.

    R. AYBÜKE CENGİZ


    10 Kasım Şiiri


    Yıl bin dokuz yüz on dokuz,
    Mevsim sonbahar,
    Dolmabahce'de bugün,
    Matem havası var.

    Saat dokuzu bes gece,
    Mavi gözler kapanmıs,
    Atmamızın basında,
    Gözyası dökenler varmıs.

    Acı haber cok cabuk,
    Bütün yurda dağıldı,
    Düşmanlar yarı yarıya indi bugün,
    Bir millet öksüz kaldı.


    10 KASIM ATATÜRK


    Atamdan bir hediye,
    Vatanımız,yurdumuz.
    Ölmemiş on kasım sabahı,
    Yine bizimle beraber her yerde.

    Atatürk ölmedi yüreğimizde yaşıyor,
    Uygarlık savaşında bayrağı o taşıyor.
    Saat dokuzu beş geçe,
    Atam ın gözleri kapalı.

    Bütün millet ağladı,
    Ben atama doymadım,
    Doysun kara topraklar,
    Atamdan bir hediye cumhuriyet


    10 Kasımda Atatürk


    On Kasımda Atatürk
    Yurdundan ayrıldı
    Bıraktı yurdu genç insanlara
    Herkes tuttu sözünü, Atatürk'e karşı

    Her on Kasımda
    Atatürk'ü anarız
    Bazıları sevinçli, bazıları hüzünlü
    On Kasımda Atatürk

    On Kasım 1938 de Atatürk herkeze elveda dedi
    Yurduna elveda dedi
    Bütün Cumhuriyet'e elveda dedi
    Bizde ona elveda dedik

    Ceren ERSARAÇ


    10 KASIM TÜRKÜSÜ

    Atatürk! Anıtkabir devrimlerini söyler,
    Bozkır ovalarına, Erciyes'e Ağrı'ya,
    Ulusun egemen olduğunu
    Özgür olduğunu
    Haykıracağım haykıracağım işte,
    Senin sustuğunca!

    Yolunda yürüyeceğim Atatürk;
    Ana baba oğul kız,
    Dere tepe bucak köy,
    Yeryüzü yaşamalarımla değil
    Oralarda, Senin gittigince!

    Atatürk, taşıyacağım
    Çanakkale'de, Sakarya'da, Çankaya'da, al al,
    Senin taşıdığını;
    Yurdun gök ülküsü
    Dalgalanırken,
    Senin bayrağını yücelteceğim.
    Senin çıktığınca.


    10 Kasım Şiir

    Yıl otuz sekiz, on kasım Perşembe
    Hatırdan çıkmayacak bir sonbahar
    Sarsılıyor İstanbul yedi tepe
    Yaman esmiş Dolmabahçe’de rüzgâr
    Gerçek olamaz olsa olsa bir düş
    Dokuzu beş gece Atatürk ölmüş
    Böyle toptan bir yas nerde görülmüş
    Beraber ağlıyoruz kurtlar kuşlar
    Bu memlekette en çok hizmet eden
    Bu aşk ile dağlara gücü yeten
    On sekiz milyonun omzunda giden
    Atam Ankara sırtlarında yatar.


    1 0 Kasım

    10 Kasım denince
    Akla gelir Atatürk
    O bilgin insan
    Her Türk

    10 Kasım'da öldü
    O gün hüzünlü bir gündü
    Akıllardan çıkakacak ama
    Gönüllerin baş tacı olacak


    10 Kasım Şiir


    saat 9'5 geçe
    Ata'm dolma bahçede
    gözlerini kapatmış
    bütün dünya ağlamış

    doktor doktor kalksana
    lambaları yaksana
    Atam elden gidiyor
    çaresine baksana

    uzun uzun kavaklar
    dökülüyor yapraklar
    ben Atam'a doymadım
    doysun kara topraklar


    10 Kasım Şiiri

    10 kasım geldi herkez hüzünlü
    Çünkü Atamızdan ayrıldık bizz
    yıl 1938 kasımın 10u
    herkez alıyordu.

    Atamız! bizi bırakıp gitti
    Ama giderken bir çok şey bıraktı.
    Atam güzel Atam!!
    eğer beni duyuyorsan
    sen yücelerin yücesisin!!
     



Sayfayı Paylaş